N.B. Per facilitare la lettura della
lingua dialettale, la vocale “e “
è muta.
(Es. la parola “ vecine “, va letta “ vcin “)

NDÈSSE

L’espériènze de la vite
vissute sopr’a sta tèrre
da scàpele i da marite
te f’accòrje ch’é na guèrre

d’invidje fra perzóne
che tande còcce fònghe,
sénza cólbe de cannóne,
ma de quéle léngue lònghe

che nen ténghen’accù penzà,
se sprèmene la tèste,
pe puté mèjje criticà
le perzóne cchjù ónèste

cértaménde nenn’é béjje,
sparlà r’atre nenn’é léale,
mèjje a cchiuve quiru cervéjje
che de la ggènde pènze male

Quande nu gruppe de perzóne
s’assètte pe chiacchiarà
cagne subbete discussióne
pe cumenzà a sparlà

tutte quiri che passene pe lla vje
sénza fa nisciuna recapate
attacchene la sòlet’avémmarje
che sse chiame criticate,

nen fanne nénde de male
é nu mòde de vive alla paesane
é na cóse cchjù che nórmale:
quiru é curnute i quéla é puttane.

Parlémece chiare… mica só fésse…
Ri fatti sé che ssó cchjù amare
cachedune ri cunfèsse
ajju préte nnanz’ajjaldare

cuscì nu jórne, sperémece lundane
ndraminde prèghe che jjù sórrise
tutte r’angele che lle mane
jj’àprene le pòrte i ru Paradise.

Ndraminde pàrlene piane piane
cachedune se cuménz’attiggià
passe na cóppje mane che la mane
che tranguille v’à passiggià…

……Ndèsse é na vergògne
che quiru pandalóne tutt’attillate
che jji capéjje che l’assògne
i che la camice spetterate,

ndèsse chi jje sta vecine
cuma s’é truccate
Me sèmbre na statuine
tutta mbalzamate,

quéle labbre ròsce vive!..
Sèmbrene nu pézze de vendrésche
alméne ce putéve scrive
stét’atténde…pittura frésche

Ma nen ze só guardate
prime de sscì fóre?...
Sèmbrene ddu scurnacchiate
sénza facce i sénza ónóre!...

È pròprje le vére quéle che se dice
ru próvèrbje nen sbajje maje
Ddije r’accòppje u ri f’amice
mettènne nziéme tizje i caje.

cachedune passe che na carrózzine
pe fà fà ajju fijje na passiggiate
une de ru gruppe s’avvecine
pe ffà la sòleta criticate…

Cum’é bbéjje stu quatrale
sumijje pròprje a ti
ru nase sèmbre uguale
nen ce sta nénde da dì

m’appéne r’avvje la carrózzine
remétte mmòte ru cervéjje…
Ndèsse sèmbre nu babbujne
che pòrte in ggire che jjù carréjje…

Passe une vestite bbóne
fa nu salute che la mane…
Cu stét’a ffà la riunióne!..
I s’allundane piane piane..

appéna fatte quattre passe
cuménze ru sòlete returnéjje
che nen ge se paghene le tasse
i mandiéne frésche ru cervéjje

…Ru séte viste ru cafóne
vestite da signóre!..
Remane nu scarafóne
ch’à pèrze facce i ónóre!..

Che jji débbete ch’accumulate
se tenéssa vergugnà
é na famijje de sbandate
i angóre ce la refà

la mòjje é na velòcche
sta sèmbre sòpr’ajji fijje
se tenéss’atturà la vòcche
quande sparle le famijje

se ce se mettésse nu céròtte
nen ze sènde quéla vendate
che puzze i jj’èsce de bbótte
da sembrà n’àsene fracecate!..

Se sènde nu remóre
i sfrécce nu mótórine
stavóte che jjù rigóre
jje fanne la rómanzine

…ggire da la matine alla sére
sénza cercasse nu lavóre
che la ménde sèmbre spère
che jjù nònne nen ze móre

pecché se tenéssa succède
addje bbéjje mótórine
ta recaminà n’atra vóte a péde
pecché é fenite la bbénzine !...

n’amiche mé che passe spésse
é nnamurate de la fótógrafie
la criteche jje fanne ló stésse
ma che la filósófie

ciave cómbà addù si dirètte
che ssà machinétta ngójje
me sta a recurdà “Pajjétte”
che tenéve la stéssa vòjje,

p’arrutunnà la jurnate
cahedune v’à lavurà la tèrre,
che la vanghe ammanecate,
che la culazióne, i che la stèrre

pe rreparasse da ru sóle
s’à mésse nu cappéjje
r’apóstrefene subbete a vvóle:
ru pórche ch’èsce da ru mandréjje

sti fatte càpetene d’istate
quande la ggènde se radune
pecché d’immérne che le jelate
nen z’assètte maje nisciune

nzómme nen ze sà cuma se ta fà
qualungue cóse te vé mménde
nen ze pó maje réalizzà
sénza la criteche de la ggènde

le dice pure na canzóne
de tand’ann’arréte
se fa na cóse male u bbóne
te tirene le préte

óramaje s’é ffatte Mèzzanòtte
ru gruppe s’é stufate
se danne la bbónanòtte
penzènne alla pròsseme adunate.

nzómme a ste cajjine
che dìcene le cruve i lle scótte
nisciune jje léve la putine
i jje dà na frégh’i bbòtte

cuscì speréme che nu jórne
é mmèjje a parlacce chiare
se lévene da tórne
sénza fa tazz’i cucchiare!..

Messalino Taddei